Genel Bilgiler









 

Prof. Dr. Murat TAŞ
Dekan

Öğretmenlik Türk tarihinin her döneminde kutsal bir meslek olarak kabul edilmiş, öğretmene her zaman gereken değeri veren ecdadımız eğitim-öğretim faaliyetlerinin en önemli ve vazgeçilmez bir unsuru olan öğretmenlerin yetiştirilmelerini de daima göz önünde bulundurmuştur. Profesyonel manada ilk açılan öğretmen okulumuz; rüştiyelere (ortaokul) öğretmen yetiştirmek amacıyla 16 Mart 1848’de hizmete giren Dâr-ül-muallimîn’dir. Bu okulu 15 Kasım 1868’de sıbyan mekteplerine (ilkokul) öğretmen yetiştirecek olan Dâr-ül-muallimîn-i Sıbyan ve 26 Nisan 1870’de de kız rüştiyelerine bayan öğretmen yetiştirmek amacıyla açılan Dâr-ül-muallimât izlemiştir.

Cumhuriyet döneminde de öğretmen yetiştirme meselesi ciddiyetle ele alınmıştır. Bu dönemde 1923 ila 1982 yılları arası öğretmen yetiştirme kurumları Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde faaliyet göstermiştir. Bu bağlamda ilköğretime öğretmen yetiştirmek amacıyla Osmanlı Devleti’nden devralınan 7’si kız 13’ü erkek olmak üzere sayıları 20 olan İlköğretmen Okulları,[1]  çeşitli evrelerden geçirilmiş ve sayıları artırılmıştır. Ancak bu okulların ilkokulların, özellikle de köy ilkokullarının öğretmen ihtiyacını yeterince karşılayamadığı görülmüş, nitekim 22 Mart 1926 tarih ve 789 sayılı “Maarif Teşkilatına Dair Kanun” ile öğretmen okulları; ilk muallim mektepleri ve köy muallim mektepleri adıyla ikiye ayrılarak; 1926-1927 eğitim-öğretim yılında Köy Muallim Mektepleri açılmıştır. Bu okulların 1933’de kapatılmasının ardından 11 Haziran 1937’de kabul edilen 3238 sayılı “Köy Eğitmenleri Kanunu” ile bu kez de Köy Öğretmen Okulları ile Köy Eğitmen Kursları açılmıştır. Köy Eğitmen Kursları 1947’ye kadar varlıklarını devam ettirirken Köy Öğretmen Okulları da 17 Nisan 1940’da kabul edilip 22 Nisan 1940’da yürürlüğe giren 3803 sayılı “Köy Enstitüleri Kanunu” kapsamında açılan Köy Enstitüleri bünyesine alınmıştır. 27 Ocak 1954’de kabul edilip; 4 Şubat 1954’de yürürlüğe giren 6234 sayılı “Köy Enstitüleri İle İlköğretmen Okullarının Birleştirilmesi Hakkında Kanun” ile Köy Enstitüleri; İlköğretmen okulları ile birleştirilmiş,  İlköğretmen okulları da 1974-1975 eğitim-öğretim yılında Öğretmen Lisesi hâline getirilmiştir. Yine 1974 yılında; 14 Haziran 1973’de kabul edilip, 24 Haziran 1973’de yürürlüğe giren “Milli Eğitim Temel Kanunu”nun öğretmen adaylarının yüksek öğrenim görmelerinin sağlanmasını öngören 43. Maddesi gereğince; ilkokullara öğretmen yetiştirilmek üzere liseye dayalı 2 yıllık Eğitim Enstitüleri açılarak Öğretmen Lisesi mezunlarının bu enstitülere devam etmeleri sağlanmıştır. 22 Haziran 1982’de kabul edilip; 20 Temmuz 1982’de yayımlanan 41 sayılı “Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Hakkındaki Kanun Hükmündeki Kararname” ile bu enstitüler “Eğitim Yüksekokulu” adıyla çeşitli üniversitelerdeki eğitim fakültelerine bağlanarak üniversite çatısı altına alınmıştır. Tüm seviyedeki öğretmenlerin en az lisans öğrenimi görmelerini öngören 23 Mayıs 1989 tarih ve 89.22.876 sayılı YÖK kararıyla iki yıllık Eğitim Yüksekokullarının öğrenim süresi 1989-1990 eğitim-öğretim yılından itibaren 4 yıla çıkarılmıştır. 3 Temmuz 1992’de kabul edilip 11 Temmuz 1992’de yayınlanarak yürürlüğe giren “Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Hakkında 41 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulüne Dair 2809 Sayılı Kanun ile 78 ve 190 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkındaki” 3837 sayılı kanun ile de; eğitim yüksekokulları; eğitim fakültelerine dönüştürülmüşlerdir.

Tüm bu gelişmelerin bir parçası olarak Giresun Üniversitesi Eğitim Fakültesi de 1962 yılında üç yıllık Yatılı Kız Öğretmen Okulu olarak ilk defa eğitime başlamış[2] daha sonra 1973-1974 yılında dört yıllık İlköğretmen Okuluna dönüştürülmüştür. 1974-1975 öğretim yılında mevcut statüsü değiştirilerek üç yıllık yatılı gündüzlü Giresun Öğretmen Lisesi, iki yıllık yatılı-gündüzlü Giresun Eğitim Enstitüsü adları ile öğretime bir arada devam etmiştir. 1978-1979 öğretim yılında Öğretmen Lisesi’nin kapatılmasıyla Eğitim Enstitüsü olarak eğitim ve öğretim faaliyetlerini sürdürmüştür. 1979-1980 yılında ise Eğitim Enstitüsünün yatılı kısmı kaldırılmıştır. 1982 yılına kadar Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olarak eğitim ve öğretim faaliyetlerine devam eden Giresun Eğitim Enstitüsü, 20 Temmuz 1982’de yürürlüğe giren 41 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesine bağlanmış ve Giresun Eğitim Yüksekokuluna dönüştürülmüştür. Yüksekokulun öğrenim süresi yukarıda belirtilen 23 Mayıs 1989 tarihli YÖK kararıyla 1989-1990 eğitim-öğretim yılından itibaren dört yıla çıkarılmıştır. Giresun Eğitim Yüksekokulu; 3 Temmuz 1992’de kabul edilip, 11 Temmuz 1992’de yayınlanarak yürürlüğe giren 3837 sayılı kanun ile de Karadeniz Teknik Üniversitesi Giresun Eğitim Fakültesi adını almıştır. 17 Mart 2006 tarihinde Giresun Üniversitesi’nin kurulmasıyla hâlihazırda aynı üniversiteye bağlı Eğitim Fakültesi olarak eğitim ve öğretim faaliyetlerine devam eden fakültemiz; kurulduğu günden bu yana eğitim ordumuza kazandırdığı ve kazandıracağı on binlerce neferi ile Türkiye’nin saygın eğitim kurumları arasındaki yerini almıştır.   

 

 


 

[1]      1891 tarihli Dâr-ül-muallimîn-i Âli Nizamnamesi ile öğretmen yetiştiren kurumlar ilk ve orta dereceli okullara öğretmen yetiştirmek üzere her biri ikişer yıl olan iptidaiye, rüşdiye ve âliye şubelerine dönüştürülmüştür. 1915 tarihli Dâr-ül-muallimîn ve Dâr-ül-muallimât Nizamnamesi gereğince de Âliye şubesi ibtidai, ihzari ve âli kısımlarına ayrılmış, ilk ikisi ilköğretim kademesine öğretmen yetiştirirken 1924 yılında da Âli kısım yükseköğretmen okuluna dönüştürülerek ortaöğretim kademesine öğretmen yetiştirmiştir.

 

[2]      Köy Enstitülerinin ilköğretmen okulları ile birleştirilmesi neticesinde iki tip ilköğretmen okulu ortaya çıkmıştır. Bunlardan ilki daha çok şehir merkezlerindeydi ve ortaokula dayalı olarak eğitim süreleri üç yıl idi. İkinci gruptakiler ise köy enstitülerinin devamı niteliğindeydi ve eğitim süreleri ilkokula dayalı olarak altı yıl idi.